تبلیغات
نانو مواد
نانو مواد
نانو تخیل امروز ، واقعیت فردا

 

به نام آفریننده­ی علم

نانوتکنولوژی یک رشته نیست؛ یک رویکرد است.

راه های ساخت نانولوله

سومیو ایجیمیا ممکن است اولین کسی باشد که نانولوله را مشاهده کرد اما بدون شک اولین کسی نبوده که آن را ساخته است. در واقع ممکن است  حتی غارنشینان هم بدون آگاهی مقادیر کمی نانولوله در آتشی که برای گرم کردن غارهایشان استفاده می کردند ساخته باشند. اتم های کربنی که به وسیله حرارت از همدیگر جدا شده اند می توانند مجدداً ترکیب شده و به شکل دوده، حباب های بی نظم و شاید شکلی شبیه به توپ فوتبال موسوم به باکی بال و یا حتی نانولوله ها در بیاید . دانشمندان تاکنون سه راه برای ساختن دوده ای که شامل مقادیر قابل توجهی نانولوله باشد کشف کرده اند که البته این سه روش با محدودیت هایی جدی مواجه شده اند : همه محصولات مخلوطی  از نانولوله هایی با دامنه وسیع از طول های مختلف پر از نقص و زاویه های پیچش گوناگون است.

نانولوله

أ‌-       جرقه ی بزرگ

در سال 11192 توماس ابسن و پولیکل ام جایان از آزمایشگاه تحقیقاتی NEC

 در توکوبای ژاپن اولین روش ساخت مقادیر ماکروسکوپی نانولوله را به دست اوردند، این روش بدین صورت است که : دو میله ی گرافیتی را به یک منبع ولتاز وصل می کنیم و در چند میلیمتری همدیگر قرار داده و جریان برقرار می سازیم. به ازای جرقه هایی که در جریان 100 امپر بین دو میله صورت می گیرد کربن به پلاسمایی داغ تبخیر می شود. مقداری از یان کربن ها به نانولوله چگالیده می شوند.

بازده این روش: بالای 30% جرمی

مزایا: با ازدیاد حرارت و اضافه کردن کاتالیزورها به میله می توان نانولوله های تک دیواره و چند دیواره با کمی نقص یا بدون نقص ساخت.

محدودیت ها:لوله ها تمایل به کوتاه بودن دارند(5میکرون یا کمتر) و به اندازه ها و جهت های تصادفی در می آیند.

منبع: کتاب درآمدی بر نانوفناوری خشک؛ نویسندگان:گروه علمی-دانشجویی نانو فناوری دانشگاه کاشان

 

 




طبقه بندی: ذرات بنیادین(نانولوله ها)،
ارسال در تاریخ شنبه 16 مرداد 1389 توسط مرضیه قاسمی
قالب وبلاگ