تبلیغات
نانو مواد
نانو مواد
نانو تخیل امروز ، واقعیت فردا

به نام آفریننده ی علم

نانوتکنولوژی یک رشته نیست؛ یک رویکرد است.

 

3-     نانولوله­های کربنی(فولرین­ها) :‏

          نانولوله‌های كربنی از جمله موضوعات بسیار مورد توجه محققان فعال در حوزه فناوری نانو مخصوصاً در ساخت الیاف و دیگر ساختارهای فوق‌العاده محكم هستند. نانولوله‌های ساخته شده از مواد دیگر برای انتقال مواد در كاربردهای بیوشیمیایی به‌كار می‌روند و معمولاً در چند ساعت اول شكسته شده و از بین می‌روند. گروه تحقیقاتی ‏NIST‏ فرآیندهایی را برای توسعه طول عمر نانولوله‌هایی كه دارای كاربردهای تجاری قابل توجهی هستند و شكل دادن ساختارهای شبكه‌ای مستحكم از نانولوله‌ها ارائه كردند. ‏

تصاویر گرفته شده با پالس‌های لیزری ماوراء بنفش با تمركز بالا بر روی غشای پلیمری كه با رنگ‌های فلوئورسانت رنگ‌آمیزی شده‌اند.‏

این محققان ابتدا ظروف كروی بسیار ریز پر شده از یك سیال را ساختند. این ظروف دارای یك غشای دو لایه پلیمری هستند، كه یك سر آن آب‌دوست و سر دیگر آن آب‌گریز است. محققان با افزودن یك سیال صابونی شكل به پلیمر مذكور سبب تغییر خواص مكانیكی غشا شده و خاصیت كشسانی به آن داده‌اند. سپس با استفاده از موچین‌های نوری (لیزرهای مادون قرمز با تمركز بسیار بالا) یا قطره چكان‌های ریز به نام میكروپیپت این غشای الاستیك را می‌كشند، تا نانولوله‌های دولایه طویل با قطر كمتر از 100 نانومتر تشكیل شوند. یك ماده شیمیایی برای شكستن پیوند بین اتم‌ها در بخشی از پلیمرها و ایجاد اتصالات جدید بین بخش‌های متفاوت افزوده و منجر به تشكیل غشایی با اتصالات عرضی شد. سپس نانولوله‌ها با یك چاقوی جراحی نوری (پالس‌های لیزری ماوراء بنفش با تمركز بالا) از سلول اصلی بریده شدند. این نانولوله‌ها حتی پس از چندین هفته شكل لوله خود را حفظ می‌كنند. موچین‌های نوری می‌توانند برای ساخت ساختارهای شبكه‌ای نانولوله‌ای به‌كار روند. ‏

محققان دانشگاه میشیگان با روش رشد لایه به لایه كپسول‌های پلیمری؛ فرآیندی برای به‌دام انداختن داروهای نانوبلوری كه حلالیت ناچیز دارند، به دست آورده‌اند. فناوری لایه به لایه اجازه می‌دهد، تا با دقت، خصوصیات فیزیكی و شیمیایی ویژه كپسول را برای انتقال دارو به مكان‌های مشخص و بهینه كنترل شوند. ‏

افزایش رسانایی نانولوله‌های كربنی در خلاء ‏

محققان به تازگی دریافته‌اند كه رسانایی الكتریكی نانولوله‌های كربنی تك جداره هنگامی ‌كه در خلاء مقابل نور قرار می‌گیرند، بسیار بیشتر می‌شود، از این اثر می‌توان در حسگرهای نانولوله‌ای مادون قرمز برای تصویربرداری گرمایی، طیف‌سنجی و ستاره‌شناسی مادون قرمز استفاده كرد.‏

نانولوله‌های كربنی تك جداره قابلیت هدایت فوتون در شرایط عادی آن‌گونه كه نور منجر به ایجاد حالت تحریك و تولید حامل‌های آزاد و در نتیجه رسانایی الكتریكی خوب می‌شود، را ندارند، اما در عوض همین حالت‌های تحریك ایجاد شده توسط نور، در فیلم‌های از جنس نانو لوله كربنی تك جداره شد و به سرعت از بین می‌روند و این فیلم را گرم می‌كنند. ‏




طبقه بندی: ذرات بنیادین(نانولوله ها)،
ارسال در تاریخ سه شنبه 25 اسفند 1388 توسط مرضیه قاسمی
قالب وبلاگ